Zaburzenia odżywiania u dzieci – jak je rozpoznać?

Zaburzenia odżywiania u dzieci i młodzieży kojarzą się z odmawianiem przyjmowania posiłków (głodzeniem się) i drastyczną utratą masy ciała (wychudzeniem lub wygłodzeniem). To jednak tylko dwa z długiej listy objawów. Jak rozpoznać zaburzenia odżywiania u nastolatków i młodszych dzieci? Przeczytaj artykuł i zweryfikuj, czy problem może dotyczyć również Twojej bliskiej osoby!

Zaburzenia odżywiania – rodzaje i ich oblicza

Należy wiedzieć, że zaburzenia odżywiania u dzieci to nie tylko anoreksja typowa, w której dziecko nie chce jeść, w efekcie czego staje się coraz chudsze. Do innych często występujących zaburzeń odżywiania należą chociażby anoreksja atypowa, ortoreksja, kompulsywne objadanie się i bulimia, w których dziecko utrzymuje prawidłową masę ciała, a nawet może mieć nadwagę. Ponadto bulimia dzieli się na trzy typy, w których pozbywanie się przyjętego pokarmu następuje na różne sposoby. Klasyczna bulimia polega na wymiotowaniu, sportowa – na spalaniu dostarczonych sobie kalorii (np. kilkugodzinnymi treningami do utraty tchu). W trzecim typie dziecko przyjmuje środki przeczyszczające.

Istnieje też szereg odmian i krzyżówek powyższych zaburzeń odżywiania oraz różnego typu „zaburzone relacje z jedzeniem”, np. gdy dziecko wmawia sobie, że nie może jeść danego składnika – chociażby glutenu – i panicznie boi się jeść produkty zawierające ten składnik.

Zaburzenia odżywiania – objawy

Z uwagi na mnogość typów zaburzeń odżywiania objawy mogą być skrajnie różne. Do najłatwiej rozpoznawalnych należą: obsesyjne zainteresowanie dietami, eliminowanie z diety produktów z określonej grupy (najczęściej węglowodanów i tłuszczów), głodzenie się, wymiotowanie po posiłkach, przetrenowywanie się, jedzenie ogromnych ilości pokarmów w krótkim czasie.

Zwróć uwagę, jeśli Twoje dziecko: przestało jeść posiłki z rodziną, po posiłku udaje się do toalety, zainteresowało się dietami, zbiera duże ilości jedzenia w swoim pokoju (przede wszystkim słodyczy), dużo ćwiczy, krytycznie mówi o swojej wadze, ogląda w lustrze brzuch, uda lub inne za duże w jego mniemaniu części ciała, waży każdy posiłek, notorycznie waży siebie. Koniecznie udaj się do specjalisty, aby zweryfikować, czy Twoje dziecko zostało dotknięte zaburzeniami odżywiania!

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *